Cytaty z „Dżuma”

Albert Camus

Streszczenie, bohaterowie i pytania jawne → strona lektury

• 01

  „W ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę.”

  Część V, ostatnie strony (przekład Joanny Guze)· narrator (Rieux)

  Kontekst

  Puenta powieści. Po roku walki z zarazą w Oranie Rieux — narrator kroniki — podsumowuje naukę z dżumy jako wiarę w człowieka i siłę solidarności.

  Jak użyć

  Sztandarowa puenta humanizmu Camusa. Pasuje do wszystkich pytań z Dżumy — zwłaszcza 62 (poświęcenie) i 65 (postawy wobec zła).

  CierpienieHonor i poświęcenieParabola (przypowieść)Absurd
  Pasuje do pytań:62636465
• 02

  „Bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nigdy nie znika, […] może przez dziesiątki lat spać w meblach i bieliźnie, […] cierpliwie czeka w sypialniach, w piwnicach, w kufrach, w chustkach i w papierach, i nadejdzie być może dzień, kiedy — na nieszczęście ludzi i dla ich nauki — dżuma obudzi swe szczury i pośle je, by umierały w szczęśliwym mieście.”

  Część V, ostatni akapit· narrator (Rieux)

  Kontekst

  Zakończenie powieści. Dżuma staje się alegorią zła totalitarnego — jest uśpiona, ale zawsze może wrócić. Aluzja do faszyzmu i przyszłych zagrożeń.

  Jak użyć

  Kluczowy cytat do parabolicznego odczytania Dżumy. Pasuje do pytania 65 (postawy wobec zła) i 63 (człowiek wobec cierpienia i śmierci).

  Wojna i HolokaustCierpieniePamięćParabola (przypowieść)AlegoriaSymbol
  Pasuje do pytań:6365
• 03

  „Każdy nosi w sobie dżumę, nikt bowiem, nikt na świecie nie jest od niej wolny.”

  Część IV, rozmowa Tarrou z Rieux na tarasie (tzw. „spowiedź Tarrou")· Tarrou

  Kontekst

  Tarrou wyjawia Rieux, że „dżumę" — skłonność do zadawania śmierci — nosi w sobie każdy człowiek od urodzenia. To alegoryczne jądro powieści.

  Jak użyć

  Klucz do alegorycznego czytania Dżumy. Pasuje do pytania 65 (postawy wobec zła) i 62 (co skłania człowieka do poświęceń — odpowiedź: czujność wobec zła w sobie).

  CierpienieWina i karaParabola (przypowieść)Alegoria
  Pasuje do pytań:626365
• 04

  „I aż do śmierci nie zgodzę się kochać tego świata, w którym dzieci są torturowane.”

  Część IV, rozmowa Rieux z ojcem Paneloux po śmierci syna sędziego Othona· doktor Rieux

  Kontekst

  Po agonii niewinnego dziecka Rieux odrzuca teodyceę Paneloux. Świata, w którym cierpią niewinni, nie wolno kochać — trzeba z nim walczyć.

  Jak użyć

  Mocny cytat do pytań 63 (cierpienie i śmierć) i 65 (postawy wobec zła). Idealny intertekst do Księgi Hioba — problem teodycei.

  CierpienieBóg i wiaraBuntParabola (przypowieść)
  Pasuje do pytań:6365