Figury i środki

Parabola (przypowieść)

Opowieść = uniwersalna prawda moralna

Definicja

Parabola (gr. „porównanie") — utwór narracyjny, w którym konkretne wydarzenie jest obrazem uniwersalnej prawdy moralnej, religijnej lub filozoficznej. W odróżnieniu od alegorii, parabola nie szyfruje konkretów (ta osoba = tamta), tylko opowiada sytuację otwartą na interpretację. Ewangeliczne przypowieści Jezusa (syn marnotrawny, miłosierny Samarytanin, siewca) — klasyczny wzór. Każda przypowieść daje odbiorcy lustro: „czy jestem tym synem? tym Samarytaninem?". W literaturze świeckiej parabolami są „Dżuma" Camusa (jak żyć wobec zła?), „Mały Książę" Saint-Exupéry'ego (co znaczy być dorosłym?), „Inny świat" Herlinga-Grudzińskiego (co zostaje z człowieka w obozie?). Parabola uniwersalizuje — pojedynczy przypadek przemawia do każdego czytelnika, niezależnie od czasu i miejsca.

Pochodzenie i historia pojęcia

Biblijne przypowieści Chrystusa (Ewangelie), wcześniej parabole buddyjskie i talmudyczne. Świecka tradycja — od Ezopa (bajki) przez średniowieczne exempla po nowoczesne „powieści-parabole" (Camus, Golding „Władca much", Saint-Exupéry).

Cechy charakterystyczne

  • konkret = uniwersalna prawda — ale bez jednoznacznego klucza
  • narracja otwarta na interpretację — każdy czytelnik może się odnaleźć
  • funkcja moralna lub metafizyczna — parabola zawsze stawia pytanie etyczne
  • prosty, wyrazisty język — ewangeliczny styl minimalizmu
  • różni się od alegorii — nie szyfruje, tylko uniwersalizuje

Przykłady z kanonu CKE

  • DżumaAlbert Camus

    Parabola o zle i sposobach życia z nim — zaraza jest każdym złem, nie tylko faszyzmem.

  • Mały KsiążęAntoine de Saint-Exupéry

    Parabola o dorosłości, widzeniu sercem, oswajaniu — uniwersalna i dziecięca zarazem.

  • Inny światGustaw Herling-Grudziński

    Parabola o tym, co zostaje z człowieka w warunkach skrajnych — i jak literatura (Dostojewski) ratuje.

  • Księga Hiobaautor biblijny

    Parabola o cierpieniu sprawiedliwego — teodycea dla każdego pokolenia.

  • Rok 1984George Orwell

    Parabola totalitaryzmu — Oceania nie jest tylko ZSRR, jest każdym systemem, który zabiera myślenie.

Jak używać tego pojęcia na maturze

Parabola — pytana przy Camusie (pyt. 81), Herlingu-Grudzińskim (pyt. 85), Hiobie (pyt. 5). Najczęstsze pomieszanie: parabola vs. alegoria. Maturzysta powinien umieć wskazać, że „Dżuma" jest parabolą (nie tylko o okupacji — o każdym zle), a „Folwark zwierzęcy" to alegoria (konkretnie o Rosji radzieckiej).

Ćwicz z AI — wylosuj pytanie, w którym pojęcie „parabola (przypowieść)” bywa kluczem, i odpowiedz na głos. Łatwa Ustna nagra Twoją wypowiedź, oceni strukturę i argumentację. Zacznij trening →