Cytaty z „Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią”

anonim

Streszczenie, bohaterowie i pytania jawne → strona lektury

• 01

  „Wszytcy ludzie, posłuchajcie, / Okrutność śmirci poznajcie! — / Wy, co jej nizacz nie macie, / Przy skonaniu ją poznacie. / Bądź to stary albo młody, / Żadny nie ujdzie śmiertelnej szkody;”

  Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią, prolog (De morte prologus)· narrator (apostrofa do słuchaczy)

  Kontekst

  Otwarcie utworu. Apostrofa do publiczności w duchu memento mori — wszystkich czeka śmierć, nikt jej nie ujdzie, niezależnie od wieku.

  Jak użyć

  Klasyczne otwarcie pytania 11 (taniec śmierci). Pokazuje funkcję moralizatorską utworu i konwencję danse macabre.

  ŚmierćLos i przeznaczenieAlegoriaVanitas
  Pasuje do pytań:11
• 02

  „Chuda, blada, żółte lice / Łszczy się jako miednica; / Upadł ci jej koniec nosa, / Z oczu płynie krwawa rosa; / […] / Nie było warg u jej gęby, / Poziewając skrżyta zęby; / Miece oczy zawracając, / Groźną kosę w ręku mając;”

  Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią, opis Śmierci po jej ukazaniu Polikarpowi· narrator (Polikarp widzi Śmierć)

  Kontekst

  Słynny opis personifikowanej Śmierci: gnijący, obrazowo brzydki kościotrup z kosą. Ikoniczny przykład średniowiecznego naturalizmu i estetyki turpizmu.

  Jak użyć

  Najmocniejszy cytat do pytania 11 (taniec śmierci). Pokazuje konwencję danse macabre i fizyczność personifikowanej Śmierci.

  ŚmierćAlegoriaSymbolGroteska
  Pasuje do pytań:11
• 03

  „Bądź ubodzy i bogaci, / Szwytki ma kosa potraci; / Wojewody i czestniki, / Wszytki świecskie miłostniki, / Bądź książęta albo grabie, / Wszytki ja pobierzę k sobie. / Ja z króla koronę semknę, / Za włosy ji pod kosę wemknę;”

  Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią, monolog Śmierci o jej powszechnej władzy· Śmierć

  Kontekst

  Śmierć wylicza wszystkie stany, które bierze pod kosę. Demokratyzm danse macabre — bogaty i ubogi, król i kmieć równi w obliczu śmierci.

  Jak użyć

  Sedno cytatu do pytania 11 (taniec śmierci). Pokazuje średniowieczną ideę śmierci jako wielkiej zrównywaczki stanów.

  ŚmierćWładzaAlegoriaVanitas
  Pasuje do pytań:11
• 04

  „W ten czas się ja poczęła, / Gdy Ewa jabłko ruszyła, / Adamowi jebłka dała, / A ja w onem jebłku była. / A Adam mie w jebłce ukusił, / Przeto przez mię umrzeć musił —”

  Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią, Śmierć opowiada o swoim pochodzeniu· Śmierć

  Kontekst

  Śmierć tłumaczy Polikarpowi swoją genezę — zrodziła się z grzechu pierworodnego. Średniowieczna teologia: śmierć jako kara za upadek Adama i Ewy.

  Jak użyć

  Cytat do pytania 11 — teologiczne źródło śmierci. Doskonały intertekst do Księgi Rodzaju (raj utracony) i biblijnego pochodzenia śmierci.

  ŚmierćWina i karaBóg i wiaraAlegoriaParabola (przypowieść)
  Pasuje do pytań:11